اسنک سالم، وگان و کلین‌لیبل: ترجمه ترندهای غذایی آمریکا و استرالیا به زبان محصولات ایرانی

اسنک سالم، وگان و کلین‌لیبل؛ روایت لیلا آریان از ترجمه یک ترند جهانی به زبان ایرانی

لیلا آریان، مدیر توسعه محصول یک برند صادراتی، می‌گوید در اولین سفر کاری‌اش به آمریکا، قفسه اسنک‌ها بیش از هر چیز او را شوکه کرد: ده‌ها برند که روی سه پیام مشترک مانور می‌دادند؛ «Healthy Snack»، «Vegan» و «Clean Label». او در همان سفر متوجه شد که انتخاب اسنک برای مصرف‌کننده آمریکایی و استرالیایی دیگر فقط یک خرید لحظه‌ای نیست؛ بلکه بیانیه‌ای درباره سبک زندگی، مدیریت سلامت و میزان اعتمادی است که به ترکیب و برچسب محصول دارد.

در مقابل، او به این فکر می‌کرد که چرا بسیاری از محصولات کشاورزی و غذایی ایران از انواع پسته‌های صادراتی و مغزها گرفته تا خرما، کنجد و زعفران ــ با وجود ماهیت طبیعی و گیاهی، در بازارهای آمریکا و استرالیا هنوز به‌عنوان «ترجمه بومی» همین ترندها دیده نمی‌شوند.

این مقاله تلاش می‌کند همان مسیری را طی کند که لیلا آریان در ذهن خود ترسیم کرد: فهم تصویر کلان ترندهای غذایی در آمریکا و استرالیا، تعریف دقیق «اسنک سالم»، «وگان/گیاهی» و «کلین‌لیبل»، و سپس ترجمه این مفاهیم به زبان محصولات ایرانی؛ از خشکبار و فرآورده‌های خرما تا محصولات ترکیبی و نوشیدنی‌های حاوی زعفران.

تصویر کلان بازار اسنک سالم و محصولات وگان در آمریکا و استرالیا

در دهه اخیر، بازارهای آمریکا و استرالیا شاهد جهش تقاضا برای اسنک‌های سالم و محصولات وگان بوده‌اند. در این دو بازار، چند روند هم‌زمان عمل می‌کند:

• افزایش آگاهی نسبت به چاقی، دیابت و بیماری‌های مزمن و تمایل به کاهش قند، نمک و چربی‌های ترانس.
• رشد سبک زندگی گیاه‌محور (plant-based)؛ نه فقط در میان وگان‌ها، بلکه در میان فلکسی‌ترین‌ها که به‌دنبال کاهش مصرف گوشت هستند.
• تبدیل اسنک از «خوراکی تفننی» به «بخشی از رژیم روزانه»؛ در نتیجه، شاخص‌هایی مثل پروتئین گیاهی، فیبر و پاکی برچسب اهمیت پیدا کرده‌اند.

در قفسه‌های خرده‌فروشی این کشورها، برندها به دو جهت حرکت کرده‌اند: یا فرمولاسیون‌های کاملاً جدید خلق کرده‌اند (مثلاً چیپس عدس یا پف‌کینوا)، یا از مواد اولیه سنتی مدیترانه‌ای/خاورمیانه‌ای مثل حمص، تاهینی، مغزها و خرما الهام گرفته‌اند تا محصولات مدرن گیاهی، گلوテン‌فری و کلین‌لیبل بسازند.

جایگاه محصولات با منشأ مدیترانه‌ای و خاورمیانه‌ای

برای مصرف‌کننده غربی، رژیم‌های مدیترانه‌ای و خاورمیانه‌ای با چند تصویر کلیدی گره خورده‌اند: زیتون، مغزها، دانه‌ها، حبوبات و ادویه‌های معطر. همین تصویر ذهنی، مسیر را برای پذیرش محصولات ایرانی باز می‌کند، به‌شرط آن‌که:

• محصول در قالب و فرمت آشنا (بار انرژی، اسنک بایت، تریل‌میکس، اسپرد قابل‌استفاده) عرضه شود.
• پیام اصلی روی بسته، حول گیاهی بودن، ارزش تغذیه‌ای و شفافیت ترکیبات متمرکز باشد.
• داستان «منشأ» و «تولید داخلی (منطقه‌ای و اقلیمی)» ایران به‌صورت حرفه‌ای و قابل‌اعتماد روایت شود.

در چنین فضایی، پسته ایرانی، خرمای مضافتی و کبکاب، زعفران، کنجد و مغزهای دیگر، نه‌تنها مواد اولیه خام، بلکه پایه طراحی اسنک‌های سالم و وگان با هویت ایرانی محسوب می‌شوند.

مفهوم Clean Label و انتظارات مصرف‌کننده غربی از شفافیت

Clean Label به‌خودی‌خود یک استاندارد قانونی واحد نیست، اما در ذهن مصرف‌کننده آمریکایی و استرالیایی معنای نسبتاً روشنی دارد: فهرست ترکیبات کوتاه، قابل‌فهم، آشنا و عاری از افزودنی‌های بحث‌برانگیز. این مفهوم ترکیبی است از شفافیت اطلاعات، حداقل‌گرایی در فرمولاسیون و پرهیز از «کدها و نام‌های شیمیایی» غیرضروری.

مصرف‌کننده‌ای که به‌دنبال اسنک کلین‌لیبل است، معمولاً این پرسش‌ها را در ذهن دارد:

• چند قلم ماده در محصول استفاده شده است؟ هرچه کمتر، بهتر.
• آیا می‌توانم هر ماده را تلفظ کنم و معنای آن را بفهمم؟
• آیا رنگ، طعم یا ماندگاری محصول به‌قیمت استفاده از افزودنی‌های مصنوعی تامین شده است؟
• آیا روی بسته، ادعاهای سلامت‌محور با شواهد تغذیه‌ای و برچسب واقع‌بینانه پشتیبانی شده‌اند؟

ابعاد اطلاعاتی و نظارتی Clean Label

Cleanness فقط به ترکیب محدود نمی‌شود. برای خریداران حرفه‌ای B2B و خرده‌فروشان بزرگ، سه بعد دیگر هم مهم است:

• شفافیت زنجیره تامین: ردیابی منشأ مواد اولیه، نوع فرآوری، و مدارک کیفیت و ایمنی غذایی.
• انطباق با الزامات برچسب‌گذاری و ایمنی بازار مقصد: به‌ویژه در سطح «الزامات FDA برای محصولات غذایی» و نظارت‌های مشابه در استرالیا.
• صداقت ادعا: ادعای وگان، گلو텐‌فری، بدون شکر افزوده یا ارگانیک باید مستند و قابل‌پیگیری باشد.

از این منظر، Clean Label بیشتر از آن‌که یک «ترند بازاریابی» باشد، یک معیار اعتمادسازی برای خریدار و مصرف‌کننده است؛ معیاری که مستقیماً روی انتخاب تامین‌کننده در پروژه‌های Private Label و OEM تاثیر می‌گذارد.

تطبیق ترندها با قابلیت‌های محصولات ایرانی

بخش قابل‌توجهی از محصولات کشاورزی و غذایی ایران، ماهیتاً با سه محور Healthy Snack، Vegan و Clean Label هم‌راستا هستند. چالش اصلی، تبدیل این مزیت ذاتی به محصولات فرمت‌دار، استاندارد و قابل‌اعتماد برای خریدار آمریکایی و استرالیایی است.

اسنک‌های مبتنی بر پسته و سایر مغزها

پسته ایرانی، بادام، فندق و گردو مواد اولیه‌ای هستند که بازار آمریکا و استرالیا با آن‌ها آشنا است. فرصت‌های اصلی:

• اسنک‌های تک‌ماده‌ای (single ingredient) بو‌داده خشک با حداقل نمک، بدون روغن افزوده و بدون طعم‌دهنده مصنوعی.
• میکس‌های مغز و دانه (nut & seed mix) با تاکید بر پروتئین گیاهی، اسیدهای چرب مفید و بدون افزودنی.
• اسنک‌بایت‌ها و بارهای انرژی که در آن‌ها مغزها با خرما یا شیره انگور به‌عنوان بایندر طبیعی ترکیب می‌شوند.

خرما و فرآورده‌های بدون شکر افزوده

خرمای ایرانی، خصوصاً در بازار آمریکا، به‌عنوان «شیرین‌کننده طبیعی» جایگاه ویژه‌ای یافته است. برای طراحان محصول ایرانی، چند زاویه کلیدی وجود دارد:

• استفاده از خرما یا خمیر خرما به‌عنوان پایه شیرینی در بارهای انرژی و اسنک‌بایت‌ها، با ادعای «no added sugar» (در صورت رعایت الزامات برچسب‌گذاری).
• محصولات تک‌ماده‌ای مانند خرمای مضافتی هسته‌گرفته با روکش مغزها یا کنجد، بدون شکر پوششی.
• استفاده از شیره خرما و شیره انگور در سس‌ها و اسپردهای وگان.

نوشیدنی‌ها و محصولات حاوی زعفران

زعفران ایرانی، به‌عنوان یک رنگ و طعم‌دهنده طبیعی با پرستیژ بالا، می‌تواند در دو سطح به ترندهای سلامت‌محور متصل شود:

• نوشیدنی‌های گیاهی (plant-based beverages) با عطر و رنگ زعفران، همراه با ادویه‌هایی مثل دارچین یا هل، بدون رنگ و طعم مصنوعی.
• بارها و اسنک‌های ویژه «relax & mood» که در آن‌ها زعفران در کنار آجیل و میوه خشک، جایگاه پریمیوم ایجاد می‌کند.

در کنار این‌ها، تریل‌میکس‌ها، اسنک‌های ترکیبی مغز و میوه خشک، و حتی برخی خوراکی‌های فرآوری‌شده ایرانی در صورت بازطراحی فرمولاسیون، می‌توانند با نیازهای بازارهای ترندمحور آمریکا و استرالیا هم‌خوان شوند.

نقش بسته‌بندی، طراحی گرافیک و روایت برند در انتقال پیام سلامت

حتی بهترین فرمولاسیون گیاهی و کلین‌لیبل، بدون بسته‌بندی و طراحی درست، در قفسه فروشگاه‌های آمریکا و استرالیا دیده نمی‌شود. برای تیم‌های ایرانی که به‌دنبال حضور جدی در این بازارها هستند، بسته‌بندی فقط ظرف فیزیکی نیست؛ رسانه اصلی پیام «سالم، گیاهی، قابل‌اعتماد» است.

عناصر کلیدی در بسته‌بندی اسنک سالم و وگان

• خوانایی و شفافیت: فهرست ترکیبات کوتاه، فونت خوانا و تاکید بصری بر ترکیبات اصلی (مثلاً pistachio, dates, saffron).
• رنگ و تصویر: استفاده از رنگ‌های طبیعی، پس‌زمینه روشن و تصاویر واقعی محصول، نه صرفاً رندرهای اغراق‌آمیز.
• هویت بصری گیاهی: نشانه‌های مینیمال برگ، دانه یا مزرعه، در کنار روایت اقلیمی ایران (کرمان، خراسان، بوشهر و…).
• فرم بسته: پاکت‌های زیپ‌لاک، ساشه‌های تک‌نفره و بسته‌های چندپرتی که با الگوهای مصرف on-the-go در آمریکا و استرالیا سازگار هستند.

در سطح B2B، خریداران به‌دنبال شریکی هستند که «طراحی بسته‌بندی صادرات‌محور» را بفهمد و بتواند الزامات فنی (بارکد، اطلاعات تغذیه‌ای، هشدار آلرژن، ادعاهای وگان یا گلوتن‌فری) را هم‌زمان با جذابیت بصری مدیریت کند.

ماتریس تطبیق ترندهای جهانی با سبد محصولات ایرانی

برای تیم‌های R&D و توسعه محصول در ایران، تبدیل مفاهیم کلی مثل Healthy Snack یا Clean Label به تصمیم‌های عملی روی فرمولاسیون، کار ساده‌ای نیست. ماتریسی که در ادامه می‌آید، می‌تواند نقش یک «نقشه اولیه» را بازی کند؛ یعنی نشان دهد هر ترند، نسبت به هر گروه محصول ایرانی، چه زاویه‌ای برای تطبیق و خلق ارزش دارد.

این ماتریس جایگزین پژوهش بازار و مطالعه مقررات مقصد نیست، اما به‌عنوان نقطه شروع برای جلسات ایده‌پردازی، طراحی نمونه‌های آزمایشی و تعریف بریف برای پروژه‌های Private Label بسیار کاربردی است. پیشنهاد عملی این است که تیم‌ها، خانه‌های پرپتانسیل را انتخاب کرده و برای هرکدام، نسخه‌ای کمینه‌گرا و کلین‌لیبل از محصول طراحی کنند.

نمونه‌سازی چند کانسپت محصول ایرانی هم‌سو با ترندها

ترجمه ترند به زبان محصول، زمانی برای خریدار B2B ملموس می‌شود که او بتواند نمونه یا حداقل یک کانسپت مشخص را ببیند. در ادامه، چند مثال از محصولاتی می‌آید که با حداقل تغییر در فرمولاسیون، می‌توانند به‌سرعت با اسنک سالم، وگان و کلین‌لیبل هم‌راستا شوند.

۱. بار انرژی خرما و پسته با برچسب تمیز

• ترکیبات: خمیر خرما، پسته خردشده، کمی کنجد یا بادام، بدون شکر افزوده و بدون شربت گلوکز.
• ادعاها (با رعایت قوانین مقصد): ۱۰۰٪ گیاهی، بدون شکر افزوده، منبع فیبر.
• پتانسیل: اسنک on-the-go برای بازار آمریکا و استرالیا، مناسب برای باشگاه‌ها و فروشگاه‌های سلامت.

۲. تریل‌میکس ایرانی با هویت مدیترانه‌ای/خاورمیانه‌ای

• ترکیبات: پسته، بادام، کشمش، برگه زردآلو، توت خشک، مقدار کنترل‌شده زرشک خشک برای اسیدیته طبیعی.
• ادعاها: گیاهی، بدون روغن افزوده، بدون رنگ مصنوعی.
• پتانسیل: جایگزین مخلوط‌های مغز غربی، با تاکید روی «طعم ایرانی» و تنوع اقلیمی.

۳. اسنک بایت خرما، کنجد و زعفران

• ترکیبات: خمیر خرما، کنجد ایرانی، مقدار استاندارد زعفران برای رنگ و عطر، بدون اسانس.
• ادعاها: Clean Label، رنگ طبیعی، ۳–۴ ماده قابل‌فهم.
• پتانسیل: محصولی کوچک و پریمیوم، مناسب برای بازارهای هدیه و سوغات سلامت‌محور.

۴. نوشیدنی گیاهی طعم‌دار با زعفران

• ترکیبات پایه: نوشیدنی گیاهی (مثلاً بر پایه جو دوسر یا بادام، در صورت تامین)، زعفران، دارچین، حداقل شیرین‌کننده طبیعی.
• ادعاها: گیاهی، بدون رنگ مصنوعی، الهام‌گرفته از طعم‌های ایرانی.
• پتانسیل: ورود به دسته نوشیدنی‌های کارکردی (functional) با تاکید روی آرامش، لذت و پرستیژ طعم.

چک‌لیست طراحی محصول ایرانی برای بازارهای ترندمحور آمریکا و استرالیا

این چک‌لیست، نقشه کاری تیم‌های محصول، R&D و برندینگ است که می‌خواهند با ریسک کمتر، نمونه‌های هم‌سو با ترندهای Healthy Snack، Vegan و Clean Label برای بازارهای پیشرفته طراحی کنند.

1. انتخاب مواد اولیه: از مواد پایه ایرانی با تصویر مثبت جهانی (پسته، بادام، خرما، کنجد، زعفران) شروع کنید. تا جای ممکن از مواد با حداقل فرآوری و بدون افزودنی استفاده کنید.
2. طراحی فرمولاسیون مینیمال: هدف‌گذاری کنید که فهرست ترکیبات محصول در ۳ تا ۷ ماده خلاصه شود. هر ماده باید قابل‌فهم و قابل‌تلفظ برای مصرف‌کننده انگلیسی‌زبان باشد.
3. حذف یا جایگزینی افزودنی‌های بحث‌برانگیز: در صورت امکان از نگهدارنده‌های شیمیایی، رنگ و طعم‌دهنده مصنوعی و روغن‌های هیدروژنه اجتناب کنید. در صورت اجبار، شفاف و صادق باشید.
4. طراحی برچسب تغذیه‌ای و ادعاها: اطلاعات تغذیه‌ای را مطابق با الزامات «الزامات برچسب‌گذاری» و مقررات بازار مقصد تنظیم کنید. فقط ادعاهایی را روی بسته بیاورید که از نظر قانونی و آزمایشگاهی قابل‌دفاع باشند.
5. بسته‌بندی صادرات‌محور: از ابتدا، شکل، اندازه و جنس بسته را با توجه به استانداردهای فروشگاهی و لجستیکی آمریکا و استرالیا انتخاب کنید. روی خوانایی انگلیسی، هشدار آلرژن و شفافیت تاکید کنید.
6. روایت برند و داستان‌گویی: منشأ اقلیمی (کرمان برای پسته، خراسان برای زعفران، بوشهر برای خرما) را در داستان برند وارد کنید، اما لحن را حرفه‌ای، مختصر و با تمرکز بر کیفیت و ردیابی نگه دارید.
7. تست حسی و پذیرش مصرف‌کننده: پیش از جهش به تولید انبوه، نمونه‌ها را از طریق خریداران B2B، نمایشگاه‌ها و پنل‌های تست هدفمند در بازار مقصد ارزیابی کنید و بر اساس بازخورد، طعم، بافت و شیرینی را تنظیم کنید.
8. مستندسازی کیفیت و زنجیره تامین: از ابتدا، مدارک کیفیت، گواهی‌ها، سوابق آزمایشگاهی و مستندات ردیابی را مطابق با انتظار خریداران بین‌المللی و چارچوب‌های «مدارک فنی موردنیاز صادرات» آماده کنید.

وقتی مزیت بومی، زبان جهانی سلامت را صحبت می‌کند

در نگاه سطحی، ممکن است به‌نظر برسد که مزیت اصلی ایران در بازار اسنک و محصولات گیاهی، «قیمت رقابتی» است. اما مطالعه دقیق‌تر ترندهای آمریکا و استرالیا نشان می‌دهد که این فقط بخشی از داستان است. آن‌چه ایران را در بازی Healthy Snack، Vegan و Clean Label متمایز می‌کند، ترکیب منحصربه‌فردی از مواد اولیه طبیعی، تنوع اقلیمی و سنت غذایی گیاه‌محور است.

وقتی پسته کرمان، خرمای بوشهر و زعفران خراسان، در قالب بار انرژی با فهرست ترکیبات کوتاه، اسنک‌بایت وگان یا تریل‌میکس مدیترانه‌ای عرضه شوند، دیگر صرفاً «مواد خام صادراتی» نیستند؛ بلکه به عنوان برندهای محصول‌محور، وارد دیالوگ جهانی سلامت و شفافیت می‌شوند. در این نقطه، ارزش افزوده واقعی شکل می‌گیرد: جایی که خریدار آمریکایی یا استرالیایی، محصول ایرانی را نه به‌خاطر ارزان بودن، بلکه به‌خاطر ترکیب سلامت‌محور، طعم متمایز و روایت قابل‌اعتماد انتخاب می‌کند.

برای رسیدن به این نقطه، تولیدکنندگان ایرانی باید از رویکرد صرفاً «خام‌فروشی» فاصله بگیرند و روی طراحی محصول، بسته‌بندی صادرات‌محور، شفافیت برچسب و مستندسازی کیفیت سرمایه‌گذاری کنند. در مقابل، خریداران بین‌المللی نیز به شریکی نیاز دارند که بتواند این ترجمه را از زبان مزرعه و کارگاه ایرانی به زبان استانداردها و ترندهای بازار مقصد انجام دهد.

نهایتاً، مزیت رقابتی ایران در این دسته محصولات، زمانی به‌طور کامل آزاد می‌شود که مزیت بومی (مواد اولیه و تنوع اقلیم) با زبان جهانی سلامت، وگان و کلین‌لیبل هم‌صدا شود؛ مسیری که اگر با برنامه‌ریزی و شراکت حرفه‌ای طی شود، می‌تواند سهم ایران را در سبد اسنک‌های گیاهی و پریمیوم بازارهای پیشرفته به‌طور معناداری افزایش دهد.

اوان تجارت؛ پل میان محصول بومی ایران و ترندهای سلامت‌محور جهانی

پلتفرم B2B اوان تجارت با تمرکز بر صادرات حرفه‌ای محصولات کشاورزی، غذایی و فرآوری‌شده ایرانی، می‌تواند حلقه اتصال میان تولیدکنندگان داخل کشور و خریداران بین‌المللی باشد که به‌دنبال اسنک‌های گیاهی، کلین‌لیبل و سالم هستند. این مجموعه با تکیه بر شبکه‌ای انتخاب‌شده از تامین‌کنندگان، کنترل کیفیت ساختاریافته و شناخت ترندهای «بازارها و صادرات بین‌المللی»، به برندها و خریداران کمک می‌کند تا از مرحله ایده تا تامین پایدار، همراهی شوند. از طراحی سبد محصول و بسته‌بندی تا تامین مواد اولیه، استانداردسازی، مستندسازی و لجستیک، اوان تجارت با رویکرد فول‌سرویس، ریسک ورود به بازارهای پیچیده‌ای مانند آمریکا و استرالیا را کاهش داده و زمینه توسعه همکاری‌های بلندمدت و پایدار را فراهم می‌کند.

پرسش‌های متداول درباره اسنک سالم، وگان و کلین‌لیبل ایرانی برای بازارهای آمریکا و استرالیا

۱. تفاوت اسنک سالم ایرانی با اسنک‌های سنتی صادراتی چیست؟

اسنک سالم برای بازار آمریکا و استرالیا، صرفاً به‌معنای استفاده از مواد اولیه ایرانی نیست؛ بلکه یعنی محصولی با پروفایل تغذیه‌ای شفاف، کاهش نمک، قند و چربی نامطلوب، و اجتناب از افزودنی‌های غیرضروری. برای مثال، پسته بو‌داده خشک با نمک کنترل‌شده و بدون طعم‌دهنده مصنوعی، از نظر خریدار B2B، اسنک سالم‌تری نسبت به مخلوط مغز و اسنک‌های حاوی شربت گلوکز و افزودنی‌های متعدد محسوب می‌شود.

۲. آیا همه محصولات مبتنی بر خرما را می‌توان «بدون شکر افزوده» نام‌گذاری کرد؟

خیر. ادعای «بدون شکر افزوده» در بازارهایی مثل آمریکا و استرالیا تعریف و مقررات مشخصی دارد. اگر در محصول، هیچ نوع شکر، شربت گلوکز، عسل یا شیرین‌کننده دیگری به خرما اضافه نشده باشد، می‌توان این ادعا را مطرح کرد، مشروط بر این‌که برچسب تغذیه‌ای و قوانین مقصد آن را تایید کند. در غیر این صورت، استفاده از این عبارت می‌تواند مشکل قانونی و اعتباری ایجاد کند.

۳. برای این‌که یک اسنک ایرانی «وگان» تلقی شود، به چه نکاتی باید توجه کرد؟

وگان بودن یعنی در هیچ مرحله‌ای از تولید، از مواد با منشأ حیوانی استفاده نشود؛ از جمله ژلاتین، شیر خشک، عسل، برخی طعم‌دهنده‌ها یا افزودنی‌های ریز. علاوه بر فرمولاسیون، آلودگی متقاطع در خط تولید نیز برای بسیاری از خریداران مهم است. بنابراین، شفاف‌سازی فرایند، مواد اولیه و شرایط تولید برای خریداران B2B ضروری است و در مواردی، اخذ تاییدیه یا گواهی وگان توصیه می‌شود.

۴. مهم‌ترین خطاهایی که تولیدکنندگان ایرانی در طراحی محصول کلین‌لیبل برای صادرات مرتکب می‌شوند چیست؟

چند خطای رایج عبارت‌اند از: طولانی کردن بی‌دلیل فهرست ترکیبات، استفاده از رنگ و طعم مصنوعی در حالی‌که جایگزین طبیعی در دسترس است، ادعاهای بیش‌ازحد روی بسته (بدون مستندات کافی)، عدم هماهنگی میان فرمولاسیون و قوانین برچسب‌گذاری بازار مقصد، و نادیده گرفتن حساسیت نسبت به آلرژن‌ها. رویکرد بهتر این است که از ابتدا، محصول بر اساس اصول مینیمال، شفاف و قابل‌ردیابی طراحی شود.

۵. نقش پلتفرم‌هایی مانند اوان تجارت در موفقیت اسنک‌های سالم و وگان ایرانی در بازارهای پیشرفته چیست؟

پلتفرم‌هایی مانند اوان تجارت، فراتر از نقش واسطه فروش، به‌عنوان مشاور و همکار استراتژیک عمل می‌کنند. آن‌ها با شناخت ظرفیت‌های «تولید داخلی (منطقه‌ای و اقلیمی)» و انتظارات بازار مقصد، به تولیدکنندگان کمک می‌کنند تا فرمولاسیون، بسته‌بندی، اسناد کیفیت و استراتژی عرضه را با ترندهای جاری هماهنگ کنند. برای خریداران B2B نیز، چنین پلتفرمی ریسک تامین از بازار ایران را کاهش داده و دسترسی به سبدی منتخب از محصولات هم‌سو با Healthy Snack، Vegan و Clean Label را فراهم می‌کند.